Metodologia obliczeń

Podstawowe wzory

Większość kalkulatorów wykorzystuje zasadę trzech: jeśli 10 cm próbki to X oczek, to Y centymetrów to (Y * X) / 10 oczek. Analogicznie dla rzędów. Wzory na ilość włóczki opierają się na masie próbki i powierzchni projektu.

Dokładność wyniku zależy od precyzji pomiarów. Zalecamy mierzenie próbki po blokowaniu, w spoczynku, bez rozciągania.

Przeliczanie oczek: (docelowa szerokość w cm * oczka na 10 cm) / 10
Przeliczanie rzędów: (docelowa wysokość w cm * rzędy na 10 cm) / 10
Ilość włóczki: (masa próbki w g / powierzchnia próbki w cm²) * powierzchnia projektu w cm²

Założenia i ograniczenia

Kalkulatory zakładają jednolity splot i równomierne naprężenie nici. Wzory ażurowe, warkocze, ściągacze itp. zmieniają gęstość – w takich przypadkach konieczna jest próbka w docelowym wzorze. Nie uwzględniamy też skurczu włóczki przy praniu.

Wyniki są zaokrąglane do podanej liczby miejsc po przecinku. W praktyce liczba oczek musi być liczbą całkowitą, dlatego po obliczeniach warto dostosować wynik do wzoru (np. parzysta liczba oczek).

Jednolity splot (dżersej, ścieg francuski)
Próbka po blokowaniu
Brak uwzględnienia skurczu
Wyniki orientacyjne – wymagają weryfikacji

Weryfikacja wyników

Zawsze sprawdź obliczenia na małym fragmencie robótki. Jeśli to możliwe, wykonaj próbę na większym kawałku (np. 20×20 cm) i porównaj z wynikiem kalkulatora. W razie rozbieżności skoryguj dane wejściowe.

Nie polegaj wyłącznie na kalkulatorze – doświadczenie i zdrowy rozsądek są równie ważne.

Wykonaj próbkę kontrolną
Porównaj z rzeczywistą robótką
Dostosuj dane w razie potrzeby